English
نما آهنگ ها
رباعیات خیام
اكنون كه ز خوشدلي بجز نام نماند
يك همدم پخته جز مي خام نماند
دست طرب از ساغر مي باز مگير
امروز كه در دست بجز جام نماند!

ايكاش كه جاي آرميدن بودي
يا اين ره دور را رسيدن بودي
كاش از پي صد هزار سال از دل خاك
چون سبزه اميد بردميدن بودي!
تک آهنگ ها

خیام، فیلسوف شاعر

ما شاعران زیادی داریم که فیلسوف نبوده‌اند فیلسوفانی هم داریم که شعری نسروده‌اند. فیلسوفانی هم داشته‌ایم که شعر گفته‌اند ولی یا شعرشان ناب نیست و اگر شعر خوبی بوده درجه اول نیست با این حال خیام فیلسوفی است که شعرش هم در سبک خودش شاخص است و در درجه اول است و مهم این است که سبک شعری‌اش هم سبک بدیعی است؛ یعنی رباعی که بر وزن «لا حول و لا قوه الا بالله» است.

باید بدانیم وزن رباعی، از جمله اوزان عروضی متعلق به ایرانیان است. شمس قیس رازی در کتاب خودش اوزان دیگر را به گروه‌های دیگر از شاعران عرب منسوب می‌کند ولی وزن رباعی چیزی است که هیچ ملتی آن را نداشته است این وزن بدون شک مخصوص ایرانیان است.

خیام در کنار علم و دانش و فضل‌های خودش، مردی است وطن دوست. او وطن دوستی است که فرهنگ سرزمین خودش را می شناخته، از گذشته و آیین و نیاکان خودش بی خبر نبوده است. خیام وزن رباعی را بیهوده انتخاب نکرده است، سبک رباعی هم از زیباترین سبک‌هاست، هم برای بیان یک مطلب فکری/ فلسفی عمیق و ژرف، از بهترین وزن‌ها به شمار می رود، در عین حال که بوی ایران و ایرانیت هم می‌دهد. بنابراین باید گفت: خیام در نوع خودش بی‌بدیل است و منفرد، او واقعاً معنای زندگی را خوب فهمیده خوب هم زندگی کرده است.
خبرنامه
كتاب شناسي



تحلیل شخصیت خیام
پدیدآورنده: محمد تقی جعفری تبریزی
ناشر: تهران، کیهان - 1364
تعداد صفحه: 365
ادامه
خیام پژوهان

ادوارد فیتزجرالد